P1 P2 Kiekrz

Środa, 16 kwietnia 2014 · dodano: 16.04.2014 | Komentarze 0

Po dwóch deszczowych dniach odpoczynku wreszcie wsiadłem na rower, którego napęd i inne ruchome części dokładnie wyczyściłem przed pójściem spać zostawiając kilogramy błota na ramie. Spodziewałem się że wielu chrzęstów, trzasków i hałasu z każdej możliwej części, a tu niespodzianka - rower z wyglądu prosi się o litość, a prowadzi się jak nówka sztuka prosto z fabryki. Nawet łańcuch przestał przeskakiwać na zębatce kasety, jak się później okazało tylko do czasu.
Jak zawsze po zajęciach, więc chwile po godz 18 wyruszyłem z domu, najpierw 2 serie po 5 sprintów, nogi na świeżości lekko kręcą, ale po wyścigu brakuje mocy, podczas sprintów nie czuć tego impulsu. Nad Kiekrzem 9 sprintów na podjazdach, już bardziej udawało mi się powalczyć z nogami aby dały z siebie więcej ale bez większych rezultatów. W każdym razie wolno nie jechałem, oj nie, prawie każdy podjazd na przełożeniu 2x9, ale dalej bez czucia w mięśniach, nawet ani przez moment nie było zapieku. Powrót jak już się robiło ciemniej kolejne 2 serie po 5 sprintów - w ostatnich próbach już od skoku starałem się generować pełną moc.
Do domu rozjazd.
Cieszy praca pulsometru - z opaską pod koszulką termoaktywną bez przerwy podawał aktualne wartości tętna, prawie jak wtedy kiedy kupiłem opaskę. Z tą zębatką kasety dziwna sprawa - czasami przeskakuje, czasami nie. Nad Kiekrzem lekko kręcąc dało się wyczuć cykliczne skoki, a jak wracając robiłem sprinty ani przez moment się nie zawiodłem. Dziwne...
Wielki plus dla mojej formy - miałem podejrzane wrażenie że ciągle jechałem z wiatrem, w dwie strony lekko kręcąc utrzymywałem prędkość 28 km/h, jak nieco mocniej podkręciłem pod lekką tempówkę to na liczniku pojawiało się do 35 km/h - przy tętnie 140 uderzeń. Jutro na interwałach będzie wszystko jasne czy to forma czy sprzyjające warunku pogodowe.